Αντί εισαγωγής

“…Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του Στακισμού και προγενέστερων κινημάτων - από τα οποία αρκετοί Στακιστές αναμφίβολα επηρεάζωνται – είναι ότι ο Στακισμός δεν επιβάλει κάποια, εύκολα αναγνωρίσιμη, “μανιέρα”. Ο επισκέπτης μιάς Στακιστικής ομαδικής έκθεσης θα εντυπωσιασθεί κατ’ αρχήν από το πολυποίκιλο και το πολύπλευρο των εκθεμάτων. Είναι αυτή ακριβώς η ιδιότητα που καθιστά τον Στακισμό τόσο δύσκολο για τον τεχνοκριτικό ο οποίος δεν θα βρεί εν προκειμένω τα βολικά στυλιστικά και τεχνοτροπικά “γαντζάκια” για να κρεμάσει τις ταμπελίτσες των ξεπερασμένων του μεθόδων κατηγοριοποίησης.

Σε αντίθεση με προηγούμενα κινήματα, ο Στακισμός δεν υπαγορεύει πως θα έπρεπε να μοιάζει έργο τέχνης επιβάλοντας κάποιο φορμαλιστικό και συχνά απονεκρωτικό κανόνα. Για τους Στακιστές, το ενοποιητικό στοιχείο δεν είναι εικαστικό, αλλά η υπερβατική και διαρκής έρευνα για συναισθηματική ειλικρίνεια, η εμμονή να χαρακτηρίζεται η δημιουργική τους ορμή από αυθεντικότητα και τιμιότητα.

Οι Στακιστές ζωγραφίζουν κατ’ αρχήν γιατί το έχουν ανάγκη, ανάγκη να εκφράσουν εκείνο το στοιχείο που διαχωρίζει την ανθρωπότητα από τα υπόλοιπα ζώα, δηλαδή την δημιουργικότητα. Η δουλειά τους δεν αναγάγει τις ιδιότητες του ευφυούς και της πρωτοτυπίας σε αυτοσκοπούς, ενοίοτε μάλιστα μπορεί να εμφανιστεί αδέξια και ανεπεξέργαστη, όμως δεν είναι ποτέ ανέντιμη και ποτέ δεν επιδιώκει να παρπλανήσει ή να μπερδέψει τον θεατή με περίπλοκη και εγωϊστική αυταρέσκεια, φαινόμενο που τόσο συχνά απαντάται σε αρκετές σύγχρονες γκαλερί.

Ύστερα από έναν αιώνα αποξένωνσης του κοινού από τον κόσμο της Τέχνης, ο Στακισμός επιδιώκει να επαναφέρει την απόλαυση της Τέχνης και την συμμετοχή σ’ αυτήν εκεί όπου ανήκουν, δηλαδή στον δημιουργό και στον θεατή. Ο – σπυριάρης αν το θέλετε - Στακισμός είναι τίμιος. Ότι βλέπετε, είναι και ότι ακριβώς παίρνετε…”

Eamon Everall, ένας από τους ιδρυτές του Στακισμού.

Σταχυολόγιση Στακιστικής Τέχνης

	Οδυσσεύς Γιακουμάκης "Ο Κοιμώμενος Στρατιώτης"
	Ian J. Burkett "Ο Ήλιος του ματιού"
	Ilania Abileah "Παληό και Νέο Morin Heights"
	Lafi Degani "Kodo San"
	Anthe "Μην Κοιτάζεις Κάτω"
	Susane Constanse "Όταν ήμουν κορίτσι"
	Godfrey Blow "Οι Λησμονημένοι Άνθρωποι"
	Jaime Braz "Δίχως Τίτλο"
	Daniel Pincham-Phipps "Το κτήμα του Fosset"
	Veronique Bessard-Sachs "Το σπασμένο κολιέ"
	Elsa Dax "Ρέα και Κρόνος"
	Terry Marks "Η Έρευνα Επικινδυνότητας Υλικών"